Tijdens de stageverdedigingen mochten er om de één of andere idiote reden geen andere studenten bijzitten, vandaar dat ik ze online heb gezet. Voor de rest is die verdediging is goed verlopen, op een paar vragen van bedenkelijk niveau na. Zo legden we tijdens onze presentatie de nadruk op het feit dat al onze data opgeslagen wordt in een XML-formaat. Toen er tijd was voor vragen, kregen we onder meer deze gevleugelde te horen: "En hebben jullie geen ERD? Wat voor databank gebruiken jullie?".

Wat de quotatie betreft, valt hier en daar te horen dat het cijfer, dat we gekregen hebben in Porto, nog aangepast kan worden hier in België. Wat is dan het nut van onze opdracht ginder te gaan doen, en wat weten ze hier van wat we daar gepresteerd hebben? Er wordt naar het schijnt zelfs met conversietabellen gewerkt. Stages in het zuiden (Portugal, Spanje en zelfs het Zuiden van Frankrijk) krijgen dan gegarandeerd een lager cijfer, beslist op basis van vooroordelen. Op het randje van racisme?

Later er eens ons ERASMUS-contract op nalezen…

Ó Porto cidade linda
Que não me sais do olhar

Pede às águas do Douro
Que me façam cá voltar.

Deze week was er een evaluatie van ons project. Alles gezegd en gedaan, mogen we een zeventien op twintig terug mee naar huis nemen. Maar dat is het minste: nieuwe vrienden en kennissen, tonnen herinneringen, en nu, één dag terug in België, al wat saudade; heimwee naar Porto.

Ik weet nog niet wanneer ik ga terugkeren, maar ik ga terugkeren. En ook al moet ik niets van voetbal weten: morgen hangt hier de Portugese vlag buiten.

Als u mij nu wilt verexcuseren, ik ga wat bekomen van al de gevoelens met als soundtrack Saudade van Arsenal…

De metro in Porto is gewoon geweldig. We hebben er de afgelopen drie maanden ettelijke kilometers mee afgelegd. Ik ken geen vergelijkbaar transportnet in Europa (niet dat ik al alle landen bezocht heb).

De vormgeving alleen al. De metrostellen, de architectuur, het logo, de metrokaart, de informatieposters, de cartoons, … Alles is strak vormgegeven in dezelfde stijl.

Het ticketsysteem is heel goed. Metro do Porto was de eerste met tickets die je moest valideren zonder contact. Gewoon je ticketje voor een elektronisch oog houden is voldoende. Tussen de verschillende haltes frequenteren altijd een paar veiligheidsmensen van Prosegur om een oogje in het zeil te houden. Controle op tickets gebeurd door Transdev. Die haviken valideren je kaartje met een draagbaar validatiecomputertje. Bij grote evenementen zoals een match in Estádio do Dragão kan het gebeuren dat je dan pas mag uitstappen.

Ook aan de toegankelijkheid is gedacht. Elk station heeft een lift en een roltrap. De validatiemachines geven een naast een tekstboodschap ook een audiosignaal en er gaat een groen of rood lichtje branden naargelang de geldigheid van het ticket. Er zijn bovendien ook geen asociale draaideuren aan elke ingang, die pas opengaan als je je ticket valideert.

Ik ben trouwens blijkbaar niet de enige fan: ze hebben een heuse merchandise shop met t-shirts en petjes!

• Website Metro do Porto
• Wikipedia

“It is hereby certified that Robin W, student at Hogeschool Gent has attented the Portuguese Language Course within the ERASMUS Programme at Instituto Politècnico do Porto, having obtained a mark of 17/20.

Porto, 17th May 2007

The Vice-President,
Rosário Gambôa, Ph. D”